Spłacony kredyt frankowy a pozew – czy nadal można odzyskać pieniądze?

Spłacony kredyt frankowy nie wyklucza możliwości dochodzenia roszczeń wobec banku. Całkowita spłata zobowiązania nie usuwa bowiem potencjalnie niedozwolonych postanowień zawartych w umowie. Pozew po spłacie kredytu frankowego może obejmować żądanie zwrotu nienależnie pobranych świadczeń, jeżeli roszczenia nie uległy przedawnieniu. Znaczenie mają jednak treść umowy, dokonane rozliczenia i ewentualna ugoda z bankiem. Zapraszamy do przeczytania artykułu i poznania najważniejszych zasad dochodzenia roszczeń.

Czy spłacony kredyt we frankach można zakwestionować?

Spłacony kredyt we frankach może zostać zakwestionowany, ponieważ całkowite wykonanie umowy nie usuwa z niej niedozwolonych postanowień ani nie pozbawia konsumenta ochrony przewidzianej prawem. Charakter poszczególnych zapisów ocenia się zasadniczo według stanu z chwili zawarcia umowy. Późniejsza spłata rat, przewalutowanie zobowiązania czy podpisanie aneksu nie oznaczają automatycznie, że wcześniejsze postanowienia stały się skuteczne. Znaczenie może mieć natomiast zawarta z bankiem ugoda, zwłaszcza jeżeli konsument został poinformowany o możliwych wadach umowy i świadomie zaakceptował jej skutki. Kwestia – spłacony kredyt frankowy a pozew – wymaga więc analizy umowy, regulaminu, aneksów, rozliczeń i korespondencji prowadzonej z bankiem.

Jakie roszczenia przysługują po spłacie kredytu frankowego?

Roszczenia po spłacie kredytu frankowego mogą obejmować zwrot świadczeń przekazanych bankowi na podstawie umowy, która po usunięciu niedozwolonych postanowień nie może dalej obowiązywać. Podstawę rozliczeń stanowią wówczas przepisy o bezpodstawnym wzbogaceniu i świadczeniu nienależnym, w szczególności art. 405 w związku z art. 410 Kodeksu cywilnego. Kredytobiorca może dochodzić zwrotu zapłaconych rat oraz określonych prowizji i opłat, jeżeli zostały pobrane przez bank bez skutecznej podstawy prawnej. Zakres żądania zależy jednak od treści umowy oraz odbiorcy poszczególnych płatności. Nie każda składka ubezpieczeniowa lub opłata związana z kredytem podlega automatycznie zwrotowi. Dochodzona kwota może zostać powiększona o odsetki ustawowe za opóźnienie, naliczane po powstaniu wymagalności roszczenia.

Zwrot pieniędzy po spłacie kredytu frankowego – czego można żądać od banku?

W przypadku spłaconego kredytu frankowego odzyskanie pieniędzy nie polega na prostym obliczeniu różnicy pomiędzy wypłaconym kapitałem a sumą rat. Zgodnie z przyjmowaną w orzecznictwie teorią dwóch kondykcji roszczenie konsumenta o zwrot wpłat i roszczenie banku o zwrot udostępnionego kapitału mają odrębny charakter. Każda ze stron może zatem dochodzić własnego świadczenia, a ich wzajemne rozliczenie zależy między innymi od zgłoszonych żądań i zarzutów. Spłacony kredyt frankowy nie daje więc podstaw do obiecywania zwrotu całej sumy wpłaconej do banku jako ostatecznej korzyści kredytobiorcy. Trzeba uwzględnić wysokość otrzymanego kapitału, wszystkie dokonane płatności, wcześniejsze rozliczenia oraz możliwe stanowisko banku.

Przedawnienie roszczeń frankowych – od kiedy liczy się termin?

Przedawnienie roszczeń frankowych wymaga indywidualnego ustalenia i nie powinno być automatycznie liczone od dnia zapłaty każdej raty ani od daty całkowitej spłaty zobowiązania. W orzecznictwie TSUE istotne znaczenie przypisuje się chwili, w której konsument dowiedział się lub rozsądnie powinien był dowiedzieć się o niedozwolonym charakterze postanowień umownych i przysługujących mu prawach. Roszczenia konsumenta podlegają obecnie zasadniczo sześcioletniemu terminowi przedawnienia, natomiast w odniesieniu do starszych płatności trzeba uwzględnić wcześniejszy termin dziesięcioletni i przepisy przejściowe. Z tego powodu wcześniej spłacony kredyt frankowy powinien zostać przeanalizowany również pod kątem dat podejmowanych czynności.

Pozew po spłacie kredytu frankowego – jak przygotować się do postępowania?

Pozew po spłacie kredytu frankowego obejmuje najczęściej samo żądanie zapłaty. Ponieważ kredytobiorca nie jest już zobowiązany do regulowania kolejnych rat, nie ma potrzeby zgłaszania oddzielnego żądania o ustalenie nieważności umowy. Nadal jednak konieczne jest wykazanie interesu prawnego w zakresie tzw. „przesłankowego ustalenia nieważności umowy” stanowiącego podstawę do tego, aby żądać zapłaty od banku. Przed rozpoczęciem postępowania należy zgromadzić:

• umowę, regulamin i wszystkie aneksy;
• zaświadczenie zawierające historię wypłaty i spłaty kredytu;
• potwierdzenie całkowitego rozliczenia zobowiązania;
• zawarte ugody oraz korespondencję z bankiem;
• dokumenty dotyczące ustanowienia i wykreślenia hipoteki;
• potwierdzenia zapłaty prowizji, opłat i innych kosztów.

Przygotowując sprawę dotyczącą spłaconego kredytu frankowego i pozwu, należy także określić status konsumencki kredytobiorcy, wartość roszczenia, właściwość sądu oraz możliwe koszty i ryzyko procesowe.

Jak rozliczane są roszczenia konsumenta i banku po zakwestionowaniu umowy?

Uchwała pełnego składu Izby Cywilnej Sądu Najwyższego z 25 kwietnia 2024 roku, sygn. III CZP 25/22, potwierdziła odrębność roszczeń stron niewiążącej umowy. Bank może zatem dochodzić zwrotu udostępnionego kapitału, a także podnieść zarzut potrącenia lub inne dopuszczalne zarzuty procesowe. Zgodnie z tą uchwałą żadna ze stron nie może natomiast żądać wynagrodzenia za samo korzystanie z kapitału. Aktualne wyroki dotyczące kredytów frankowych są ważnym źródłem argumentacji, ale nie przesądzają automatycznie wyniku innego postępowania. Kancelaria dla frankowiczów powinna ocenić zarówno możliwe roszczenia konsumenta, jak i konsekwencje stanowiska przedstawionego przez bank.

Zapraszamy do zapoznania się z informacjami dotyczącymi oceny spłaconych umów kredytowych oraz zasad prowadzenia postępowań przeciwko bankom.

Kancelaria prowadzi również sprawy z innych dziedzin prawa, w tym postępowania dotyczące zagadnienia, jakim jest nierówne traktowanie pielęgniarek. Możliwość podjęcia określonych działań każdorazowo zależy od okoliczności konkretnej sprawy oraz jej podstaw prawnych.